یه چیزی ته دلمه...اون ته مهاشم نه..تو دلمه..نه!اشتباه نکن نیومدم بگم از ادمها بیزارم میخوام بذارم برم یا اینکه خسته ام!...اینها گفتنی نیستن!...-در زندگی زخمهایی هست که روح را در انزوا.....................-حتی نیومدم از این زخم ها بگم..

فقط اومدم بگم همه ی ادمها همشون -من که استثنا ندیدم- از یک دریا به یه قطره راضی ان...

کلمه ها ارضام نمی کنن..شعر و واژه ها هم خیانت کار شدند ..اونی که باید بشن اونی که من میخوام نمیشن!.....

امشب به این نتیجه رسیدم همه ی شاعرهای دنیا یک روز میفهمن که شعر یک خیانت و فریب قشنگه وقتی که تنها شدند وقتی حتی شعر هم براشون نموند اینو میفهمن ..میفهمی؟!!!!!!!!

بی خیال بریم سراغ شعر و من که حالا حالا ها به روز کردنم نمی آید!......

این واژه ها که لخت شوند

تازه می شوی مثل روزهای اول ایمان آوردنت

به چراغهای مردی که عصا قورت می دهد و

با هیچ ترفندی نمی تواند

عشق را از زمین محو کند

من به کشفهای شاعرانه ی تو رسیده ام!

با کفشهای لنگه به لنگه ات

توهین نکن به حوضهایی که

سالهاست قورباغه ها را می خنداند

و هنوز روی زمینی که گاهی از گریه های نیمه کاره ام

خنده اش می گیرد

زندگی می کنم!

این افق همیشه از ادامه ی چشم های تو طلوع می کند

--

من به پاییز گفته ام

هیچ وقت این کاسه را

پشت سرت

گریه نخواهم کرد

دیر شده

بیخودی زل نزن توی پنجره

هیچ آینه ای توی دنیا مثل پنجره دروغ نمی گوید!...

*تنهاییم را با تو قسمت می کنم سهمی کمی.....نبود!!!!!!

*ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد؟!